Films die nergens draaien was voor ons een bijzonder maakproces. Vanuit het gelijknamige boek ontstond het idee voor een voorstelling die zich afspeelde in een oude, magische bioscoop. Samen met een groep enthousiaste dansers onderzochten we wat er gebeurt wanneer je letterlijk door een filmdoek heen stapt en terechtkomt in een plek of moment uit je eigen verleden dat nog altijd betekenis heeft.

In dit project werkten wij in co-creatie met de deelnemers. Naast het maken van de dansen gingen we met de deelnemers in gesprek over betekenisvolle plekken in en rondom Roosendaal. De plekken die werden genoemd, bezochten we samen en vertaalden we naar beweging. Deze scènes zijn op locatie gefilmd en gemonteerd door Blake Jongenelen van filmclub ERSA en maakten integraal deel uit van de voorstelling. De combinatie van live dans en film gaf ons de mogelijkheid om herinneringen tastbaar en zichtbaar te maken.

Ook het decor ontstond vanuit de groep zelf. In de crea-club kregen de deelnemers onder leiding van kunstenares Judith Tak de ruimte om hun eigen bioscoop te bouwen en de attributen die hoorden bij de dansen. Zo maakten zij onder andere marionetten: mini-versies van een aantal deelnemers, die als symbolische personages een extra laag toevoegden aan het verhaal en de thematiek van herinnering en identiteit.

Halverwege het proces sloten muzikanten Charel Habets en Adri Hubregtse aan, die een deel van de muziek arrangeerden en live uitvoerden. Hun muzikale aanwezigheid bracht dans, film en decor samen en gaf de voorstelling een extra laag. Films die nergens draaien werd uitgevoerd in de grote zaal van De Schalm in Heerle, een voormalige kerk die perfect aansloot bij de sfeer en intimiteit van dit project.

Choreografie Monique Raat en Raquel de la Fuente